Pazartesi, Mayıs 23Önemli Haberler

20. yüzyılda Hindistan’ı sarsan ‘bakteri cinayeti’

BBCBu Amarendra Pandey’e ilişkin, bilinen tek fotoğraf

26 Kasım 1933 günü, Hindistan’ın Kalküta kentinde kalabalık bir tren istasyonunda, genç bir toprak sahibi ailesiyle yürüyordu. O sırada yanından geçen ufak tefek bir adam ona yavaşça çarptı. Ansızın sağ kolunda, güya iğne batırılmış üzere bir acı hissetti.

20 yaşındaki Amarendra Chandra Pandey, Howrah istasyonundayken bu olayı yaşadığında, yakınlarına “Biri bir şey batırdı” diye seslendi. Gizemli adam ise, insanların içine karışıp gözden kaybolmuştu bile.

Amarendra, olayın akabinde ailesi ile birlikte komşu eyalet Carkhand’daki aile konutuna gerçek seyahatine devam etmek istedi.

Lakin beraberindeki akrabaları ona çabucak kan testi yapmasını söylediler.

Ondan 10 yaş büyük olan ve davet edilmemiş olmasına karşın tren istasyonunda beliriveren üvey ağabeyi Benoyendra, Amarendra’ya olayı kaygı etmemesini söyleyip durumu geçiştirdi.

Üç gün sonra bir tabip Amarendra’yı muayene etti. Ateşi yükselen genç adam Kalküta’da kaldı. Hekim, Amarendra’nın kolunda “derialtı iğnesi izine emsal bir şey” gördüğünü söyledi.

Bundan birkaç gün sonra Amarendra’nın ateşi daha da yükseldi, koltuk altlarında kabarıklıklar baş gösterdi, akciğer hastalığının birinci belirtileri başladı. 3 Aralık günü komaya giren Amarendra, sonraki gün öldü.

Hekimler akciğer iltihabından öldüğünü belgeledi ancak daha sonra gelen laboratuvar raporları, kanında vebaya (kara ölüm) neden olan ölümcül bakteri Yersinia pestis bulunduğuna işaret ediyordu.

Kemirgenler ve pirelerden insanlara bulaşan veba, 1896 ve 1918 yılları ortasında Hindistan’da 12 milyondan fazla insanın vefatına neden olmuştu.

Lakin 1929 ve 1938 yılları ortasında bu sayı yaklaşık 500 bin civarındaydı.

Kalküta’da Amarendra’nın vefatına kadarki üç yıllık süreçte de bir tane bile veba hadisesi olmamıştı.

“MODERN TARİHTEKİ BİRİNCİ FERDÎ BİYOLOJİK TERÖR SALDIRILARINDAN”

Varlıklı bir toprak sahibi ailenin genç oğlunun cinayete kurban gitmesi, o devir Büyük Britanya İmparatorluğu’nun sömürgesi altındaki Hindistan’da ve dünyanın kalanında da kaygıya neden oldu.

Bu olay kimileri tarafından “modern dünya tarihinin birinci kitlesel olmayan biyolojik terör saldırısı örneklerinden biri” olarak nitelendi.

Gazeteler de olayı yakından takip etti. Time mecmuası olayı “bakteriyle cinayet” olarak nitelerken, Singapur’un Strait Times gazetesi ise “iğne batırılmış kolun gizemi” üzere sözlerle haberi verdi.

Kalküta polisinin soruşturmaları, karmaşık bir kumpas ve gözü kara bir komplo ağına işaret ediyordu.

Ölümcül bakterinin Mumbai’den (eski ismiyle Bombay) yaklaşık 1900 km uzağa taşındığı anlaşılıyordu.

Suikastın merkezinde de bir aile entrikası vardı.

Pandey ailesinin üvey kardeşleri, hayatını kaybeden babalarının bıraktığı ve kömür madenleriyle de ünlü olan Pakur’da bulunan mülk yüzünden, yaklaşık iki yıldır rekabet içindeydi.

O kadar ki basında rakip erkek kardeşlerin biri “şeytani”, oburu de “iyi” kardeş olarak resmediliyordu.

Amarendra, etik ve ahlak kurallara bağlı, centilmen ve eğitimli, yerli halk tarafından sevilen kardeş olarak tanıtılırken, üvey ağabeyi Benoyendra, “alkole ve bayanlara düşkün, sefahat düşkünü” bir adam olarak niteleniyordu.

Mahkeme kayıtlarına nazaran aslında Benoyendra Amarendra’yı öldürmeyi, cinayetten bir yıl evvel 1932 yazında planlamıştı. Benoyendra’nın yakın arkadaşı olan Bhattacharya isimli tabip, veba bakterisi bulaştırmak için gereken örneği tıp laboratuvarlarından almaya çalıştı lakin başarısız oldu.

İki kardeş bir gün yürüyüşe çıktığında Benoyendra’nın bir defa daha Amarendra’yı öldürmeye çalıştığı, üzerinde bakteri olan bir gözlüğü zorla Amarendra’nın burnunun üstüne takarak derisini kanattığı da tez ediliyor. Mahkeme kayıtlarına nazaran Amarendra hastalanınca tabipler tetanos teşhisi koyup özel bir serum veriyor. Benoyendra üç başka hekim getirterek diğer bir tedavi gerektiği konusunda ısrar ediyor lakin buna itiraz ediliyor.

Benoyendra, bundan bir yıl sonra vaktinin çok ötesinde bir suikast planlıyor.

Hekim arkadaşı Bhattacharya en az 4 defa daha veba bakterisi kültürüne ulaşmaya çalışıyor.

Mayıs 1932’de kültürlerin tutulduğu tek laboratuvarın bulunduğu Mumbai’deki Haffkine Enstitüsü’nün lideriyle konuşuyor. Lakin enstitü lideri resmi bir müsaadesi olmadığı için kültürü vermiyor.

Bhattacharya bu kez Kalkülta’da bir doktora gidip, onu vebanın tedavisini bulduğu palavrasıyla kandırıyor. Kültürü kullanarak bir test yapmak istediğini söylüyor. Mahkeme tutanaklarına nazaran Kalküta’daki hekim, laboratuvarını kullanmasına müsaade veriyor fakat Haffkine Enstitüsü’ndeki kültürü kullanmasına müsaade vermiyor.

1933’te bir sefer daha Kalküta’daki tabibi ikna eden ve Haffkine Enstitüsü’nün liderine mektup yazmasını sağlayan Bhattacharya, sonunda “bulduğu veba ilacını test edeceği” savıyla enstitü laboratuvarlarını kullanması için yetkilileri ikna etti.

Benoyendra tam o sırada Mumbai’ye gelerek tabip arkadaşıyla birlikte iki veterinere rüşvet verdi ve buradan veba bakterisi kültürünü kaçırmayı başardı.

Benoyendra, önemli araştırmacılarmış süsü vermek için satın aldığı sıçanları da iki veterinere verdi.

Bu iki adam daha sonra, kültürlerin bulunduğu bir öbür hastane olan Arthur Road Enfeksiyon Hastalıkları Hastanesi’ne gitti.

Benoyendra buranın yetkililerini “doktor arkadaşının veba ilacını hastanenin laboratuvarlarında test edeceğini” söyleyerek ikna etti. Laboratuara erişimine müsaade verildiği günden beş gün sonra, Bhattacharya “deneylerini” yarıda kesti ve Benoyendra ile bir arada Kalküta’ya döndüler.

Bhattacharya’nın müsaade aldığı hastanede rastgele bir deney yaptığına dair delil da yoktu.

Polis, cinayetten yaklaşık üç ay sonra, Şubat 1934’te iki adamı tutukladı.

Soruşturmacılar iki adamın seyahat evraklarından Mumbai’de kaldığı otele ve laboratuvarla yazışmalarına kadar her şeyi ele geçirdi.

Dokuz ay süren yargı süreci sırasında hatalıların avukatları, Amarendra’nın aslında sıçan piresi tarafından ısırıldığında ısrar etti.

Mahkeme ise ellerindeki delillerin bu iki adamın Mumbai’deki hastaneden “çaldıkları veba basili” ile cinayeti işlediklerini gösterdiğine hükmetti.

Benoyendra ve Bhattacharya, Amarendra’yı “kiralık katille” öldürmek için komplo kurmakla suçlandı. Kalküta mahkemesi ikisine de mevt cezası verdi. Ocak 1936’da cezaları müebbet mahpus cezasına çevrildi. Cinayete karışan iki veteriner ise delil yetersizliğinden ötürü hür bırakıldı.

Mahkeme yargıcı, bu davanın “büyük ihtimalle kabahatler tarihinde eşi gibisi olmadığını” tabir etti.

Bu tarihi komplonun peşine düşen Amerikalı gazeteci Dan Morrison, olayı “her şeyiyle çağdaş bir cinayet” olarak niteledi.

Biyolojik silahlar aslında bundan çok daha evvel de kullanılmıştı. Hakikaten Asurluların M.Ö 6. yüzyılda düşmanlarının kuyularını çürümüş çavdardan oluşan ergot mantarı ile zehirlediği düşünülüyor.

Lakin Kuzey Kore başkanı Kim Jong-un’un üvey kardeşi Kim Jong-nam’a yönelik suikastın, Amarendra cinayetiyle paralellikler taşıdığı da görülüyor. 2017’de Malezya’nın başşehri Kuala Lumpur’daki havaalanında düzenlenen gelen suikast sonrası iki bayan, Kim’in yüzüne VX hudut gazı bulaştırarak vefatına neden olmakla suçlanmıştı.

Öte yandan Hindistan’ı sarsan “bakteri cinayetinin” üzerinden 88 yıl geçti.

Lakin Amarendra’yı öldüren enjeksiyon iğnesi hiçbir vakit bulunamadı.

Bir cevap yazın

istanbul escort | beylikdüzü escort | istanbul escort bayan | tesettürlü escort | halkalı escort | kayaşehir escort | şirienevler escort |