Pazar, Mayıs 22Önemli Haberler

Çocuğu Olanlar Dikkat! – Çocuklarda ‘’Altın Çağ’’ Devri

Ergenlik devri, çoklukla 12-18 yaş ortasındaki çocukların fizikî ve duygusal süreçlerin yaşandığı, üreme işlevlerinin kazanıldığı ve çoğunlukla duygusal dalgalanmaların yaşandığı bir devirdir. Bu süreçte birçok ebeveyn ne yapacağını bilmediği için çocuğunu anlamaya çalışırken kimi vakitte tartışma haline girebiliyor. Lakin bu süreçte anne ve babanın çocuğa karşı hoşgörülü davranması en değerli etken rolü oluşturuyor. Bu kapsamda Eğitim Danışmanı ve Öğrenci Koçu Murat Karcıoğlu, bu periyodu çocuklukla yetişkinlik ortasında çocuğun kendisini keşfetmesinde ve maharetlerini ortaya çıkarmasındaki “Altın Çağ” olarak tanımlıyor.

Toplum içindeki yaygın fikrin bilakis ergenliğin; şımarıklık, tembellik, asilik, dürtüsellik, saldırganlık, sıkılganlık, sakarlık, duygusallık üzere olumsuz etiketlemelere ve kolay yanıtlara indirgenemeyecek kadar nörolojik ve fizyolojik bir durum olduğunu vurgulayan Eğitim Danışmanı ve Öğrenci Koçu Murat Karcıoğlu, bu devirde ebeveynlere farkındalıklarını artırarak empati yapmalarını sağlayacak değerli ipuçları verdi.

‘’Çocuğunuzu kendi geçmişinizle yargılamayın”

Ebeveynlerin çocuklarını denetim etme dileğinin altında yatan “sevgi” ve “korku” olduğunu lisana getirenMurat Karcıoğlu, bazen de ebeveynlerin kusurlu geçmişlerini düzeltmek için çocuklarını ikinci bir fırsat olarak gördüklerini vurguluyor. Bu yüzden çocuğun yaptığı bir yanlışsız ya da yanlışı kendi geçmişleri ile karşılaştırmaması gerektiğinin altını çizen Murat Karcıoğlu, ‘’Her bireyin kendine mahsus ferdî özellikleri var. Bu yüzden ebeveynlerin yaptığı en büyük kusur çocuklarını kendilerine benzetmeye çalışmalarıdır. Lakin çocuk okulda, toplumsal hayatında, izlediği bir sinemada bile gördüğü karakteri kendine örnek alabilir. Ya da ferdî özellikleri anne ve babayla tıpkı olmayabilir. Bu yüzden çocuğun yanlış bir şey yapması ya da söylemesi ebeveynleri dehşete sürüklüyor. Çocukları geçmişi onarabileceğiniz vakit makinesi olarak görülmemesi gerekiyor. Sadece çocuklarınızın kendisini onarmalarına imkan sağlayacak ortamları çocuğa sunmak gerekiyor’’ dedi.

‘’Söylemlerinizde Seçici Olun”

Sen özelsin, harikasın, biriciksin, her şeyi başarabilirsin üzere temeli bir şeye dayanmayan egosu şişirilerek büyütülen çocuklar rastgele bir zahmetle karşılaştıklarında ve tek başına uğraş etmek zorunda kaldıklarında kendilerine olan öz hürmetlerini yitirme potansiyeli gösterebiliyor. Temeli olmayan özsaygı; çalışkanlığa değil, tembelliğe teşvik edebiliyor. Çocuklarınıza öğüt vermek yerine doğabilecek muhtemel sonuçları zihninde canlandırmasını sağlamak ve sabırlı olmak değerli. Söylemek istediklerinizi, açık, net, anlaşılır bir halde söz edin. Yalnızca olumlu etiketlemeler değil olumsuz sözler için de birebir şey geçerli. Olumsuz etiketlemeler çocuğun özgüvenini zedeleyebiliyor. Sorumluluk almadaki isteklerini, kendilerine olan inançlarına ise hasar verebiliyor.

‘’Sonuca Değil; Sürece Odaklanın!’’

Çocuğunuzun, sonuca odaklanıp muvaffakiyetini övmek yerine sürece odaklanıp eforunu takdir edin. Ölçü olarak sonuçlara değil; tahlil yolunu dikkate alın. Aksi hâlde yaşanılan akademik yahut toplumsal bir başarısızlık çocuğun kendisine dönük olumsuz bir yargı oluşturmasına ve utanç duymasına neden olur.

‘’Dijitalleşmeyi Engellemeyin, Sınırlandırın’’

İnterneti ve taşınabilir araçları kız çocukları daha çok mesajlaşırken, erkek çocukla ise oyun oynarken kullandıkları görülüyor. Kız çocukları, mesajlaşarak toplumsallaşırken irtibat marifetlerini geliştiriyor. Erkek çocukları için de nitelikli oyunların zekayı geliştirme katkısı bilimsel bir gerçek. Burada kıymetli olan çocuğun teknoloji ile münasebetinin sorumluluklarını yerine getirmesini engellemeyecek, uyku sorunlarının doğmasına sebebiyet vermeyecek yani bağımlılığı doğurmayacak formda sonlandırarak, aile nezaretinde inançlı bir biçimde sağlanması ve çocuğun bu hususta bilinçlendirilmesi gerekir.

‘’Ödül ve Ceza Vermeyin’’

Ödül de ceza da kısa vadeli, işe yaramayan metotlar ortasında yer alır.. Her ikise de kalıcı bir marifet kazandırmada ve sorumluluk almada yetersiz kalır. Çocukların olumsuz tavır ve davranışları sadece kendilerini makûs hissetmesinler diye görmezden gelinmemeli lakin bunun sistemi de ceza olmamalıdır. Çocuklar, elbette zorluklarla müsabakalı, seçimlerinin sonucuna katlanmalıdır. Bunun bedeli de ceza değil, sorumluluktur. Hele de ceza ismi altında okul içi yahut okul dışında ebeveynler hatta öğretmenler tarafından verilen soru tahlilleri, yazma ödevleri, kitap okuma üzere görevler çocuğun okumaya, yazmaya, öğrenmeye karşı olumsuz direnç geliştirmesine neden olacağını unutmayınız. Çocuğunuzu ödüllendirmek istiyorsanız da ona sorumluluk vererek ödüllendirin. Zira çocuklar da yetişkinler üzere konforlu alanı terk etmek istemezler. Bu yüzdendir ki karşılaştıkları zahmetleri kendilerini geliştirmeleri için sunulmuş bir fırsat olarak görmek yerine öğrenilmiş çaresizliğin gerisine saklanırlar. Onlara sorumluluk vererek konforlu alanı terk etmelerine, atalet hissini yenmelerine, harekete geçmelerine imkan sağlamış oluruz.

‘’Çocuğu Anlamak için Empati Yapmak Şart’’

İçerisinde “ fakat “ bağlacının geçtiği cümleler kurmaktan kaçının. Zira lakin kendisinden evvelki olumlu yargıyı yok ederek çocuğun gözünde söylediklerinizin ehemmiyetini yitirmesine neden olur. “Neden?” üzere sorulardan ve bağlantıdaki olumsuz lisan kalıplarından olan “sen dili”ni tercih etmekten kaçının. Bunlar yargılayıcı bir lisan içermekte olup bu sorulara ergenin vereceği yanıtta savunma düzeneği devreye girer. Konuşmanın gidişatı uzlaşmadan çok, çatışma tarafına yanlışsız kayar. Gayeniz; çocuğunuz gerçekleştirdiği olumsuz durum, olay yahut aksiyonlar karşısında bunun altında yatanın ne olduğunu anlamak yani büyük resmi görmek olmalıdır. Yargılamak yerine bütün duyularınızı; gözlerinizi, kulaklarınızı, beyninizi ve içgüdülerinizi onu anlamak için onunla empati kurarak kullanın.

‘’Rahat Bırakın’’

Çocuğunuz odasının kapısını kilitliyorsa, sessizce telefonda konuşuyorsa, odasında bir şeyler saklıyorsa, telefonuna kilit koyuyorsa, ağzından cımbızla laf alıyorsanız tahminen de nedeni kendisini sizin tarafınızdan aşağılanmış hissetmesindendir. Gençler; cezalandırılmaktan, yargılanmaktan, onaylanmamaktan, anlaşılmamaktan, dinlenmemekten, kısıtlanmaktan korktukları için bu periyotta ebeveynleri ile olan alakaları zayıflar, bağları zedelenir. Meskende esen ılık rüzgarların fırtınaya dönüşmemesi için odasını sağlam bir liman olarak görür. Orada kendisini özgür hisseder. Bu yüzdendir de ergen çocuklar odalarını diğerleriyle paylaşmaktan hoşnut olmazlar. Çocuğunuz inancını kazanamadığınızda onun gözünde sevgi şovlarınız geçersiz kalacaktır. Alakaların kuvvetlenmesi için onunla sağlıklı bir bağlantı kurmanız, aile ritüelleri oluşturmanız ve inancını kazanmanız toplumsal alanda da büyük değer taşıyor.

Kaynak: (BHA) – Beyaz Haber Ajansı

Bir cevap yazın

istanbul escort | beylikdüzü escort | istanbul escort bayan | tesettürlü escort | halkalı escort | kayaşehir escort | şirienevler escort |